Toen ik de mensen leerde kennen…..

Mijn moeder was vroeger een fervent spaarder van die ouderwetse spreuk tegeltjes. Er hingen er tientallen kris kras door het huis waarmee ik als kind het lezen van de woorden oefende. Hoewel bij de meesten de betekenis van de zinnen totaal langs me heen ging, was er één tegeltje wat er altijd uitsprong voor mij. Maar dat was niet om de woorden, maar om de kleine afbeelding in de linker onder hoek, want de tekst die erop stond, hoewel bijna dagelijks aangehaald door mijn moeder en broer bij ons in huis, is nooit mijn lijftekst geworden. Ik was alleen maar gebiologeerd door dat plaatje………

De afbeelding op de tegel was een lief plaatje van een kindje dat een prachtig poesje aaide. Nou had ik aan dieren om me heen thuis geen gebrek, met een vogel volière en kippenhok in de achtertuin waar ik vaak in de hokken vertoefde om weer eens een net uit het ei gekropen vogeltje te bewonderen. Maar een poesje had ik niet. En je zult begrijpen dat dát juist gezien die mooie volière ook zeker geen optie was. Misschien had daarom dat tegeltje voor mij dus wel juist zo’n aantrekkingskracht. Het onbereikbare beeld van dat plaatje was voor mij juist een trigger.

De tekst op dat tegeltje was eigenlijk een tekst waar veel teleurstelling uit sprak, in mensen wel te verstaan. Hij luidde “Toen ik de mensen leerde kennen kreeg ik de dieren lief”. En precies dát gebeurde bij ons thuis. De dierentuin werd steeds groter en groter toen die werd uitgebreid met vele honden, en de teleurstellingen in mensen leken in evenredigheid te groeien.

Als kind heb ik de impact van de tekst op dat tegeltje gelukkig nooit begrepen, want het had mijn beeld op de wereld nogal kunnen beïnvloeden. En terugkijkend op mijn leven denk ik dat ik juist de tegenovergestelde weg gekozen heb. Niet dat ik geen dierenvriend meer ben, wees gerust, ik ben nog altijd dat kleine kind dat verwonderd kan raken door een pasgeboren vogeltje en inmiddels loopt er hier in huis ook een poes en is onze achtertuin geregeld een ontmoetingsplaats voor alle buurpoezen. Heerlijk om te zien gebeuren. Maar hoe meer ik de mensen leer kennen, hoe meer ik geïnteresseerd raak in hen. We worden nogal eens beoordeeld om wie we zijn door anderen. Daar deed ik zelf in het verleden ook vaak aan mee. Maar zelden vraagt iemand zich echter af waaróm iemand geworden is zo hij of zij is. Wat maakt dat iemand zo reageert als hij doet? Iedere aangeleerde reactie heeft namelijk een achtergrond of een reden, en als je je daarin verdiept, kan je pas de ware mens ontdekken.

De tekst van míjn tegeltje, mocht ik die al hebben, zou dus anders luiden, namelijk: “Toen ik de mensen leerden kennen…… kreeg ik ze lief”. Ik raakte geïnteresseerd in mensen, en hun achtergrond. Geïnspireerd dóór mensen, en hun gekozen weg. Er kwam een verlangen om dieper naar mensen te kijken, maar vooral om mensen te helpen de teleurstellingen te verwerken, nieuwe te voorkomen, en anders in het leven te staan. Ik raakte daardoor ook los van een aantal eigen teleurstellingen uit het verleden, ze deden er niet meer toe. En ik kon vanaf dat moment vooral ook zien dat een teleurstelling altijd iets te maken heeft met een verwachting. Daar kan je dus zelf een groot deel van je teleurstellingen beïnvloeden maar vooral een vrijer leven creëren.

Eén van de aspecten van coaching, zoals ik die geef, is zorgen voor een gelukkiger leven voor jezelf. Dáár heb je namelijk zelf veel winst te behalen.  Kijkend naar jezelf als mens kan je dan zelfs ook zeggen…. “Zodra ik mezelf als mens leer kennen, krijg ik mezelf lief”.

Na het lezen van deze column behoefte aan een gesprek? Neem dan contact op met mij, en we plannen een kennismakingsgesprek in, want ook jij bent het waard om jezelf en anderen echt te leren kennen.

 

 

Ben jij benieuwd of ik je kan helpen tijdens de mooie reis in jezelf op de weg omhoog naar jouw gelukkiger leven? Neem dan contact met mij op!

Bank
NL87 RABO 0329 6562 87

Kvk:
71580298

BTW:
NL 181025048B01

Email:
jolanda@dewegomhoogcoaching.nl

Telefoon:
+31 6 20 26 96 82

Adres:
Filipijnen 95
3524 JJ UTRECHT - lunetten

Foto: Bert Bosch  |  Web: mediaflow.nl  |  Design: Floris Heitkamp   | © 2018 De Weg Omhoog Coaching  |  Privacyverklaring